Mijn manier van werken
Ik geloof niet dat mensen veranderen doordat iemand anders vertelt hoe het moet.
Als je zo iemand zoekt moet je niet bij mij zijn.
Echte beweging ontstaat meestal pas wanneer mensen zelf gaan zien wat er gebeurt.
Daar begint mijn werk.
“We moeten eens koffie drinken.”
Alleen gaat het in dat soort gesprekken zelden alleen om de koffie zelf.
Het gaat om wat erbij komt.
Dat is voor mij het Koekje-Erbij.
Geen zware vergadertafel.
Geen opgepoetste managementgesprekken.
Wel een setting waarin mensen even kunnen vertragen en eerlijker durven kijken naar wat er speelt. De knipoog naar het Koekje-Erbij zijn ook een verwijzing naar mijn horeca-achtergrond.
Deze naam past niet alleen bij hoe ik werk.
Maar ook bij wie ik ben en wat ik met Koekje-Erbij wil bereiken.
Veel gedoe ontstaat niet doordat mensen slechte bedoelingen hebben.
Vaak spelen er ondertussen patronen, verwachtingen en gedragingen mee die zo normaal zijn geworden dat niemand ze nog echt benoemt.
Dat zie je:
- Binnen teams,
- Tussen collega’s,
- In familiebedrijven,
- Aan de directietafel,
- En soms gewoon persoonlijk.
Mijn rol is niet om oplossingen op te leggen.
Wel om zichtbaar te maken:
- Wat steeds terugkomt,
- Waar spanning ontstaat,
- Wat niet uitgesproken wordt,
- En wat ondertussen invloed heeft op samenwerking, gedrag en werkplezier.
Soms confronterend.
Soms ongemakkelijk.
Maar altijd met oprechte betrokkenheid en zonder verborgen agenda’s.
Geen spreekbuis van directie of team
Ik werk niet vóór een directie.
En niet vóór een team.
Ik werk vóór het gesprek dat gevoerd moet worden.
Dat betekent soms:
Vertragen,
Spiegelen,
Doorvragen,
Of benoemen wat anderen liever vermijden.
Niet om te oordelen.
Wel om eerlijk zichtbaar te maken wat er speelt.